Προσωπική σατιρική ιστοσελίδα με θέματα* που προκαλούν… πολλές αντιδράσεις.
Μείνετε συντονισμένοι στο:
etsisethelw.blogspot.com
Και που ξέρετε, μπορεί η επόμενη ανάρτηση να λέει για εσάς!
(*βασισμένα σε προσωπικές εμπειρίες και συμπεράσματα)

Παρακάτω είναι οι 7 πιο πρόσφατες αναρτήσεις μου.
Για παλιότερες αναρτήσεις δείτε στην ΑρχειΔοθήκη.

Πας Καλά; Κέικ Σοκολάτας;


------------------------
ΚΕΪΚ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ
------------------------
ΣΥΝΤΑΓΗ #1

ΥΛΙΚΑ
# 1 φλ. καφέ Βούτυρο
# 1 φλ. καφέ Ζάχαρη
# 3,5 φλ. καφέ Αλεύρι
# 4 Αυγά
# 1 φλ. καφέ τριμμένη Σοκολάτα
# 2 κ. κ. (κοφτές) baking powder
# 2 πρέζες βανίλια

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
# Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη.
# Προσθέτουμε έναν έναν τους κρόκους, την τριμμένη σοκολάτα και συνεχίζουμε το ανακάτεμα.
# Ανακατεύουμε το baking powder με το αλεύρι και την βανίλια και τα προσθέτουμε και αυτά.
# Συνεχίζουμε να χτυπάμε με το μίξερ μέχρι να έχουμε στο σκεύος μας ένα σχερικά ομοιεγενές μείγμα.
# Χτυπάμε χωριστα τα ασπράδια σε μαρέγκα και τα ανακατεύουμε απαλά με το μείγμα μας με ξύλινη κουτάλα.
# Βουτυρώνουμε μια φόρμα και την πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά.
# Ψήνουμε για 50 περίπου λεπτά σε φούρνο στους 175 βαθμούς.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΥΝΤΑΓΗ #2

Υλικά:
Ένα φλυτζάνι βούτυρο ή βιτάμ
Ένα φλυτζάνι ζάχαρη
3 και 1/2 φλυτζάνια αλεύρι
Τέσσερα αβγά
Ένα φλυτζάνι σοκολάτα τριμμένη
Μία βανίλια
Ένα φακελάκι μπέικιν.

Εκτέλεση του κέικ σοκολάτας:
Σε ένα μπωλ χτυπάμε με το μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να γίνει αφράτο το μίγμα. Προσθέτουμε τα αβγά και ξαναχτυπάμε το μίγμα. Στη συνέχεια ρίχνω το αλεύρι, το οποίο έχω ανακατέψει με το μπέικιν. Χτυπάμε καλά και προσθέτουμε στο τέλος τη βανίλια και την τριμμένη σοκολάτα (Κουβερτούρα).
Ψήνουμε στο φούρνο για σαράντα λεπτά με μία ώρα, στους 180 με 200 βαθμούς κελσίου (Ο φούρνος είναι καλό να είναι προθερμασμένος).

Ένα μυστικό για καλύτερο αποτέλεσμα στο κέικ σοκολάτας είναι να βουτυρώσετε τη φόρμα σας και να πασπαλίσετε με αλεύρι. Έτσι δεν θα κολλήσει το κέικ σας και θα βγει εύκολα από τη φόρμα.

Καλή επιτυχία.

Απόσπασμα: Επιστροφή στην χώρα των θαυμάτων: Κεφάλαιο 1ο, Το όνειρο

Το παρακάτω απόσπασμα είναι μια καταγραφή ενός ονείρου που είχα πριν 3 χρόνια (κάπου στις αρχές του 2008) και αποφάσισα (τότε) να το διατυπώσω σαν απόσπασμα βιβλίου (και να που κολλάει ο τίτλος).
Ήταν βράδυ, αισθάνομαι λίγο φοβισμένος, ήμουν σε ένα μεγάλο μαγαζί, σκοτεινό, μάλλον θα ήταν δικό μου και κλείναμε, βγαίνω από το μαγαζί και μπαίνει μια σκέψη στο μυαλό μου και επιστρέφω μετά από πολύ λίγο, βλέπω ότι είναι ξεκλειδωμένη η πόρτα, δεν θυμάμαι αν κλείδωσα, ίσως ξέχασα, μπαίνω μέσα και κατευθύνομαι προς μια πόρτα (νόμιζα πώς ήταν η τουαλέτα) βλέπω ένα μεγάλο δωμάτιο-γραφείο, απλό σε διακόσμηση και έπιπλα, έχω την εντύπωση ότι έχει και κάποιο παράθυρο…


…Ξαφνικά μπαίνω σε μια οικοδομή βιαστικός σαν να με κυνηγά κάποιος, τέτοιο συναίσθημα είχα, προχωράω λίγο προς το χολ και ξαφνικά ακούω κάποιον να μπαίνει μετά από λίγο, μια ηλικιωμένη, τρέχω βιαστικός σαν να μην ήθελα να με δει και κατεβαίνω τις σκάλες του υπογείου, φαίνετε μεγάλος χώρος για υπόγειο, μου έκανε εντύπωση, κατεβαίνοντας βλέπω οι σκάλες να είναι ατελείωτες και να πηγαίνουν κυκλικά, στο κέντρο φαίνετε να έχει πολύ βάθος, δεν τολμώ να κοιτάξω από φόβο, συνεχίζω να κατεβαίνω και κάποια στιγμή βλέπω μια μεγάλη πόρτα σαν αυτές που φορτώνουν πράγματα στα μεγάλα καταστήματα, φτάνοντας λίγο πριν το τέλος, έχει λίγο φωτισμό, και φοβάμαι, κάθομαι λίγο και ξανά ανεβαίνω βιαστικός τις σκάλες…


…Βγαίνω και διαπιστώνω αλλαγή σκηνικού πάλι, σαν να είχα κατεβεί κάπου αλλού, αύτη την φορά είμαι σε ένα περίεργο μέρος που μοιάζει με παλιό σταθμό τρένων, περπατώ και βλέπω γύρω μου παλιοσίδερα και ακούω τα τρένα να σφυρίζουν χωρίς να βλέπω κανένα, σε κάποια στιγμή βρίσκομαι να περπατώ σε μια μεγάλη στοά όπου περνάνε γραμμές, έχω την εντύπωση πώς κάποιο τρένο έρχεται και φοβάμαι, ψάχνω από ποια μεριά θα περάσει, κάποια στιγμή δεν θυμάμαι αν όντος πέρασε η όχι τρένο, φτάνω στο τέλος την στοάς και αλλάζει πάλι το σκηνικό και αυτή την φορά σε κάτι τελείως απρόσμενο…

Mια παραλία, μια υπέροχα ηλιόλουστη παραλία, γεμάτη κόσμο, πολύ κόσμο να διασκεδάζει και να κάνει φασαρία, φασαρία ευχάριστη που σου θυμίζει καλοκαίρι σε μια πολυσύχναστη αμμουδιά, περπατώ και απομακρύνομαι χωρίς να κοιτώ τι αφήνω πίσω μου, βλέπω τον κόσμο να διασκεδάζει και μου έφυγε ο φόβος, ο κόσμος κατά περίεργο τρόπο μερικοί ήταν ο καθένας διαφορετικά ντυμένος, αυτό που συγκράτησα ήταν ότι πολλοί άντρες ήταν ντυμένοι,,, ναυτάκια, περπατώ κατά μήκος της παραλία και εξερευνώ αυτό το περίεργο αλλά υπέροχο μέρος, διαπιστώνω όμως ότι ο κόσμος άρχισε να με βλέπει κάπως περίεργα, σαν να βλέπαμε κάτι που δεν είχαν ξανά δει, ψάχνομαι πάνω μου να δω μήπως έχω κάτι που δικαιολογεί την συμπεριφορά αυτή και βλέπω ότι φοράω από πάνω ένα άσπρο φανελάκι, αρχικά δεν προσέχω αλλά διαπιστώνω μετά από λίγο ότι από κάτω φοράω και ένα κάθετα χρωματιστό ριγωτό μπλουζάκι με μια στάμπα πάνω αριστερά που έχει με μεγάλα γράμματα «20%» και κάτι γράφει που δεν διακρίνω καλά. Λέω μάλλον για αυτό με κοιτάνε, φτάνω κάποια στιγμή και ενώ περπάτησα αρκετά σε ένα μέρος που μοιάζει με μικρή χτιστή τουαλέτα κάθομαι από έξω στην σκιά, και περιμένω κάποιον να έρθει εκεί για να τον ρωτήσω, περνά ένας και λέω «-Να σας ρωτήσω κάτι;» δεν μου δίνει σημασία και με προσπέρνα, περνά μετά μια κοπέλα, μικρή μου φάνηκε σε ηλικία, λέω και σε αυτήν «-Να σας ρωτήσω κάτι?” σταματάει κάπως και γυρνά και με κοιτάει, μετάνιωσα εγώ και την λέω «-Συγγνώμη» σηκώνομαι και κάνω πώς φεύγω, με τα από λίγο βλέπω να μου απαντάει «-Είπατε συγγνώμη;», έκπληκτη σαν να μην είχε ξανά ακούσει ποτέ της την λέξη. Σταματώ, γυρνώ και της λέω «-Ναι», προσέχει έκπληκτη την μπλούζα μου, κοιτώ και εγώ ξανά την μπλούζα μου να δω τι είναι αυτό που κοιτάει, και με ρωτά «-Γιατί μόνο 20%;»…

ΤΕΛΟΣ;

Α!κατάλληλο

Cobra Video - A Boy's Raw Urges

Το Άσχετο της Τετάρτης

...το μόνο άσχετο είναι ο τίτλος, άλλα δεν πειράζει!
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Η Επιλογή της Εβδομάδας

Η ώρα του GAY: Μπανάνες

Ήταν δυο γκέϊ που βγήκαν βόλτα στη λαϊκή.
Βλέπουν ένα μανάβη εκεί δίπλα τους. Πηγαίνουν κοντά στον πάγκο και ζητούν δυο μπανάνες.

Εκείνος τους εξηγεί ότι δεν μπορεί να κόψει μόνο δύο μπανάνες από το τσαμπί. Αλλά τους δείχνει ένα τσαμπί με τρεις μπανάνες.

Οι γκέϊ δεν το ήθελαν στην αρχή, όμως ο ένας από τους δυο το σκέφτηκε παραπάνω το πράγμα και αναφώνησε:
-"Δεν πειράζει καλέ, τη μια θα τη φάμε"!

Για Γέλια και για Κλάματα: Λεφτά Υπάρχουν!;